جداسازی سرم در مقابل پلاسما: تنظیمات سانتریفیوژ و نوع روتور چه اهمیتی دارد؟

یک سانتریفیوژ سرم در مقابل پلاسما  باید با توجه به لوله خون، افزودنی، طراحی روتور، RCF مورد نیاز و زمان و حجم کاری روزانه آزمایشگاه انتخاب شود. سرم و پلاسما هر دو از نمونه های خون می آیند، اما شرایط قبل از سانتریفیوژ متفاوت است. لوله‌های سرم معمولاً به تشکیل لخته نیاز دارند، در حالی که لوله‌های پلاسما حاوی یک ضد انعقاد هستند که از لخته شدن آن جلوگیری می‌کند.

GlanLab توصیه می کند قبل از انتخاب تجهیزات، گردش کار کامل آماده سازی نمونه را بررسی کنید. یک سانتریفیوژ مناسب باید لوله‌ها، آداپتورها، الزامات جداسازی و کنترل‌های عملیاتی ذکر شده در SOP آزمایشگاهی را پشتیبانی کند. این مقاله بر پیکربندی سانتریفیوژ و جداسازی لایه نمونه تمرکز دارد، نه تشخیص بالینی یا یک پروتکل پزشکی جهانی.

1. تفاوت های آماده سازی نمونه سرم و پلاسما

نمونه های سرم به مرحله لخته شدن نیاز دارند

سرم از خون جمع آوری شده در یک لوله سرم ساده، لوله فعال کننده لخته یا لوله جداکننده سرم تهیه می شود. قبل از سانتریفیوژ، نمونه معمولاً تا زمانی که به شرایط لخته شدن مشخص شده توسط سازنده لوله یا SOP آزمایشگاهی برسد، دست نخورده باقی می ماند.

از دیدگاه تجهیزات، سانتریفیوژ باید لوله دقیق را بپذیرد و نیروی پایدار، زمان، شتاب و ترمز را ارائه دهد. سانتریفیوژ کردن قبل از تکمیل مرحله آماده سازی نمونه مورد نیاز ممکن است وضوح جداسازی نهایی را کاهش دهد.

نمونه های پلاسما از لوله های ضد انعقاد استفاده می کنند

پلاسما از خون جمع آوری شده در لوله ای حاوی یک ضد انعقاد تهیه می شود. بسته به گردش کار آزمایشگاهی، سیستم های لوله معمولی ممکن است از افزودنی های مبتنی بر EDTA، هپارین یا سیترات استفاده کنند.

سانتریفیوژ افزودنی صحیح را تعیین نمی کند. نقش آن پردازش لوله انتخابی تحت شرایط ذکر شده در SOP تایید شده است. آزمایشگاه هایی که تجهیزات را با هم مقایسه می کنند می توانند یک دستگاه اختصاصی را بررسی کنند سانتریفیوژ خون  پس از تایید نوع نمونه و نیاز لوله.

لایه های نهایی یکسان نیستند

پس از سانتریفیوژ، لوله‌های سرم معمولاً یک لایه مایع در بالای لخته یا مانع جداکننده نشان می‌دهند. لوله های پلاسما یک لایه مایع ضد انعقاد را در بالای مواد سلولی حفظ می کنند.

جداسازی شفاف به بیش از حداکثر سرعت بستگی دارد. آماده سازی لوله، هندسه روتور، RCF، زمان و کاهش سرعت همگی بر پایداری و قابل مشاهده بودن لایه ها پس از اجرا تأثیر می گذارند.

2. نوع لوله و ملاحظات افزودنی

لوله خون دقیق را شناسایی کنید

رنگ لوله به تنهایی برای انتخاب سانتریفیوژ کافی نیست. آزمایشگاه ها باید سازنده، شماره محصول، حجم اسمی، قطر، طول کل، ارتفاع کلاهک و شکل پایین را ثبت کنند.

دو لوله با حجم اعلام شده یکسان ممکن است به آداپتورهای متفاوتی نیاز داشته باشند. یکی ممکن است خیلی بالا در روتور بنشیند، در حالی که دیگری ممکن است داخل یک نگهدارنده بزرگ حرکت کند. پشتیبان مناسب و فاصله درپوش باید قبل از استفاده معمول تایید شود.

افزودنی ها و جداکننده ها بر تطبیق تجهیزات تأثیر می گذارند

لوله های سرم ساده، لوله های فعال کننده لخته، لوله های جداکننده ژل و لوله های ضد انعقاد ممکن است با دستورالعمل های مختلف سانتریفیوژ ارائه شوند. موانع ژل و جداکننده های مکانیکی نیز ممکن است نیاز به روتور یا ترمز داشته باشند.

آزمایشگاه باید به جای اعمال یک تنظیم برای هر لوله خون، دستورالعمل های لوله و SOP معتبر آن را دنبال کند.

آداپتورها باید از لوله پشتیبانی کنند

اتصال لوله به دهانه روتور به طور خودکار سازگاری را تأیید نمی کند. لوله باید در هنگام شتاب، کار با سرعت کامل و کاهش سرعت، پشتیبانی شود.

بررسی کنید که آیا به بالشتک‌های لاستیکی، آستین، سطل یا آداپتورهای اختصاصی نیاز است یا خیر. انتخاب آداپتور همچنین بر تعداد قابل استفاده لوله ها در هر اجرا متعادل تأثیر می گذارد.

 

3. چرا نوع روتور بر شفافیت لایه تأثیر می گذارد

روتورهای Swing-Out یک موقعیت لوله افقی ایجاد می کنند

روتور چرخشی به سطل ها اجازه می دهد تا با افزایش سرعت به سمت بیرون حرکت کنند. در طول دویدن، لوله های خون به موقعیت افقی نزدیک می شوند. این می‌تواند یک رابط جداسازی مسطح‌تر ایجاد کند و مشاهده لایه سرم یا پلاسما بالایی را در بسیاری از گردش‌های کاری معمول آسان‌تر کند.

با این حال، روتور چرخاننده برای هر لوله خون لازم نیست. آزمایشگاه باید دستورالعمل های سازنده لوله و SOP تایید شده را دنبال کند.

روتورهای با زاویه ثابت لوله ها را در یک زاویه ثابت نگه می دارند

روتور با زاویه ثابت لوله ها را در طول سانتریفیوژ کج نگه می دارد. مواد جدا شده یک مسیر زاویه دار را دنبال می کنند، بنابراین رابط نهایی ممکن است شیب بیشتری نسبت به یک سطل افقی داشته باشد.

برخی از لوله های خون امکان پردازش با زاویه ثابت را می دهند، اما زمان مورد نیاز یا روش ترمز ممکن است متفاوت باشد. را راهنمای روتور زاویه ثابت در مقابل چرخش روتور  مقایسه گسترده تری از هندسه روتور و کاربردهای معمولی ارائه می دهد.

ترمز می تواند بر رابط نهایی تأثیر بگذارد

ترمز قوی روتور را به سرعت متوقف می کند و ممکن است لایه های جدا شده یا مانع ژل را مختل کند. برخی از جریان‌های کاری اجازه ترمز معمولی را می‌دهند، در حالی که برخی دیگر نیاز به ترمز کمتر یا کاهش بیشتر در ساحل دارند.

ترمز نباید به طور خودکار غیرفعال شود. تنظیم آن باید از دستورالعمل لوله خون و SOP آزمایشگاهی پیروی کند.

 

4. RCF/Time باید SOP آزمایشگاه را دنبال کند

RCF مفیدتر از RPM به تنهایی است

RPM سرعت روتور را توصیف می کند. RCF نیروی گریز از مرکز ایجاد شده در شعاع روتور مشخص شده را توصیف می کند. دو سانتریفیوژ که در یک RPM کار می کنند ممکن است نیروهای متفاوتی را به نمونه اعمال کنند.

هنگام تعویض تجهیزات، آزمایشگاه ها باید نوع روتور، شعاع، RCF، زمان و روش ترمز موجود را ثبت کنند. انتقال فقط RPM ممکن است شرایط عملیاتی مشابهی را ایجاد نکند.

GlanLab راهنمای سانتریفیوژ بالینی  اطلاعات بیشتری در مورد تطبیق نمونه های بالینی، لوله ها، ظرفیت و پیکربندی روتور ارائه می دهد.

زمان به لوله و روتور بستگی دارد

زمان سانتریفیوژ که برای یک روتور چرخاننده ایجاد شده است نباید به طور خودکار به روتور با زاویه ثابت منتقل شود. طراحی لوله، هندسه روتور و هدف جداسازی همگی ممکن است بر زمان اجرای تایید شده تأثیر بگذارند.

به همین دلیل، این مقاله یک تنظیم ثابت سرم یا پلاسما را ارائه نمی دهد. دستورالعمل های لوله، الزامات سنجش و SOP آزمایشگاهی به عنوان مرجع نهایی باقی می مانند.

شتاب و دما نیز ممکن است مهم باشند

برخی از گردش های کاری شتاب، کاهش سرعت یا دما کنترل شده را مشخص می کنند. یک سانتریفیوژ باید این کنترل ها را در مواقعی که فرآیند آزمایشگاهی به آنها نیاز دارد، ارائه دهد.

تبرید نباید صرفاً به این دلیل انتخاب شود که پیشرفته تر به نظر می رسد. آزمایشگاه باید تأیید کند که آیا کنترل دما برای نمونه ها و روش های آزمایش آن ضروری است یا خیر.

5. برنامه ریزی ظرفیت برای گردش کار روزانه

محاسبه لوله های قابل استفاده در هر اجرا

حداکثر ظرفیت روتور ممکن است با ظرفیت عملی متفاوت باشد. ابعاد لوله، آداپتورها، موقعیت های متعادل کننده و قالب های لوله مخلوط می توانند تعداد پردازش شده در یک چرخه را کاهش دهند.

روتوری که به عنوان دارای 24 موقعیت تبلیغ می شود، ممکن است 24 لوله خون واقعی آزمایشگاه را نگه ندارد. ظرفیت باید با ترکیب لوله و آداپتور پیشنهادی تایید شود.

برای تقاضای اوج ساعت برنامه ریزی کنید

میانگین حجم روزانه نشان نمی دهد که آیا سانتریفیوژ می تواند شلوغ ترین دوره را تحمل کند یا خیر. یک آزمایشگاه ممکن است تمام نمونه‌ها را تا پایان روز پردازش کند، اما وقتی چندین دسته با هم می‌رسند، باز هم با تأخیر مواجه می‌شوند.

یک محاسبه ساده این است:

پیک لوله ها در ساعت ÷ لوله های قابل استفاده در هر اجرا = حداقل چرخه ها در شلوغ ترین ساعت

کل زمان چرخه باید شامل بارگیری، شتاب، سانتریفیوژ، ترمز، تخلیه و تمیز کردن باشد.

لوله های مخلوط به بارگیری انعطاف پذیر نیاز دارند

آزمایشگاه هایی که چندین اندازه سرم و لوله پلاسما را پردازش می کنند ممکن است به آداپتورهای قابل تعویض یا بیش از یک مجموعه سطل نیاز داشته باشند. کارکنان باید تأیید کنند که آیا فرمت‌های لوله مختلف می‌توانند به طور ایمن در یک روتور متعادل شوند و پردازش شوند.

روتور بزرگتر تنها زمانی مفید است که با مخلوط لوله واقعی مطابقت داشته باشد و بارگذاری مستقیم را ادامه دهد.

 

6. نحوه بحث در مورد الزامات با تامین کننده

قبل از درخواست تجهیزات، نمونه اصلی و اطلاعات عملیاتی را در یک جدول آماده کنید.

هنگام تعویض سانتریفیوژ موجود، مدل فعلی و جزئیات روتور را ارائه دهید. این به تأمین‌کننده اجازه می‌دهد تا پیکربندی‌های قدیمی و پیشنهادی را به‌جای توصیه یک ماشین به تنهایی از روی سرعت و ظرفیت مقایسه کند.

در جایی که سازگاری نامشخص است، آزمایشگاه ها می توانند نقشه های لوله، عکس ها یا نمونه های فیزیکی را ارسال کنند. تایید کتبی ترکیب سانتریفیوژ، روتور، سطل و آداپتور قبل از سفارش ترجیح داده می شود.

 

نتیجه گیری

انتخاب سانتریفیوژ سرم در مقابل پلاسما به چیزی بیش از مقایسه RPM یا حداکثر ظرفیت لوله نیاز دارد. طراحی لوله خون، گردش کار لخته یا ضد انعقاد، موقعیت روتور، RCF، زمان، ترمز، شفافیت لایه و توان روزانه باید با هم در نظر گرفته شوند.

GlanLab توصیه می کند قبل از نهایی کردن پیکربندی سانتریفیوژ، SOP آزمایشگاهی تایید شده و دستورالعمل های سازنده لوله خون را دنبال کنید. برای بحث در مورد گردش کار سرم یا پلاسما، با ما تماس بگیرید . با مشخصات لوله، ترجیح روتور، RCF و زمان مورد نیاز، حجم روزانه و ولتاژ محلی

 

سوالات متداول

آیا سرم قبل یا بعد از لخته شدن سانتریفیوژ می شود؟

لوله های سرم معمولاً پس از شرایط لخته شدن که در دستورالعمل لوله یا SOP آزمایشگاهی ذکر شده است سانتریفیوژ می شوند.

آیا پلاسما نیاز به لوله ضد انعقاد دارد؟

بله آماده سازی پلاسما از لوله ضد انعقاد مشخص شده توسط گردش کار آزمایشگاهی استفاده می کند.

آیا روتور چرخشی همیشه لازم است؟

خیر. انتخاب روتور باید از دستورالعمل لوله خون و SOP تایید شده پیروی کند.

آیا سرم و پلاسما می توانند از یک سانتریفیوژ استفاده کنند؟

بله، زمانی که لوله‌ها، روتور، RCF، زمان و کنترل‌های ترمز از هر دو جریان کار پشتیبانی می‌کنند.

آیا آزمایشگاه باید از RPM یا RCF استفاده کند؟

RCF برای مقایسه اندازه های مختلف روتور مفیدتر است، اما SOP آزمایشگاهی مرجع نهایی باقی می ماند.