چگونه از آلودگی در کشت سلولی جلوگیری کنیم؟

این مقاله عمدتاً انواع رایج آلودگی سلولی را معرفی می کند.

حوزه کاری:

1. آیا هود تهویه برای کشت سلول به درستی تنظیم شده است؟

2. آیا در ناحیه ای که هود تهویه کشت سلولی قرار دارد جریان هوا یا کانال های ورود مستقیم وجود دارد؟

3. آیا میز کار تمیز است؟

4. آیا فقط موارد مورد نیاز آزمایش روی میز کار گذاشته شده است؟

5. 
   

6. آیا قبل از شروع کار میز کار را با اتانول 70 درصد پاک کرده اید؟

7. آیا دستگاه جوجه کشی، یخچال، فریزر و سایر تجهیزات آزمایشگاهی را به طور مرتب تمیز و ضدعفونی می کنید؟

بهداشت فردی:

1. آیا دستان خود را شسته اید؟

2. آیا از وسایل حفاظت فردی استفاده کرده اید؟

3. اگر موهای بلندی دارید، آیا به پشت بسته شده است؟

4. آیا از پیپت برای کنترل مایعات استفاده می کنید؟

5. معرف ها و محیط های کشت

6. آیا تمام معرف ها، محیط ها و محلول های تهیه شده در آزمایشگاه را با استفاده از روش های مناسب استریل کرده اید؟

7. آیا قبل از قرار دادن ظروف، بطری های کشت، بشقاب های کشت و ظروف کشت روی سطح کار، نمای بیرونی آنها را با اتانول 70 درصد پاک کرده اید؟

8. آیا درب بطری های معرف، بطری های کشت و سایر ظروف را در زمانی که استفاده نمی کنید سفت کرده اید؟

9. آیا همه صفحات کشت در کیسه های استریل و بدون هوا قرار داده شده اند؟

10. آیا علائمی از آلودگی در معرف ها مانند کدر بودن، ذرات شناور، بوی نامطبوع یا رنگ های غیرعادی وجود دارد؟ اگر چنین است، آیا آنها را تمیز کرده اید یا دور انداخته اید؟

عملیات:

1. آیا به آرامی، با دقت عمل می کنید و به تکنیک های آسپتیک توجه می کنید؟

2. آیا سطوح پیپت ها، بطری های معرف و بطری های کشت را قبل از قرار دادن آنها در هود تهویه کشت سلولی با اتانول 70 درصد پاک کرده اید؟

3. آیا درب ها را رو به پایین در محل کار قرار داده اید؟

4. آیا از پیپت های شیشه ای استریل یا پیپت های پلاستیکی استریل یکبار مصرف برای رسیدگی به مایعات استفاده می کنید؟

5. آیا برای جلوگیری از آلودگی متقابل فقط یک بار از پیپت های استریل استفاده می کنید؟

6. آیا از لمس نوک پیپت به موارد غیر استریل، از جمله لبه بیرونی نخ های گردن بطری اجتناب کرده اید؟

7. در صورت ریختن مایعات، آیا بلافاصله آن را جذب کرده و محل را با اتانول 70 درصد پاک کرده اید؟

لازم به ذکر است که از قرار دادن و چیدمان وسایل روی نیمکت فوق العاده تمیز و همچنین بهداشت فردی مانند موهای بلند به راحتی چشم پوشی می شود. موارد زیاد روی نیمکت فوق تمیز می تواند باعث تداخل در جریان هوا و فشار هوا شود، بنابراین همه باید توجه داشته باشند.

'خود و دشمن خود را بشناسید و هرگز در صد نبرد شکست نخواهید خورد.' با دانستن اینکه چگونه از آلودگی جلوگیری کنیم، باید بدانیم چگونه آن را شناسایی کنیم. به هر حال، سلول های آلوده باید به سرعت دور ریخته شوند، در غیر این صورت، اگر آلاینده ها همه جواهرات را جمع آوری کنند، ...

آلودگی کشت سلولی عمدتاً به دو دسته تقسیم می‌شود: آلاینده‌های شیمیایی، مانند ناخالصی‌های موجود در محیط‌های کشت، سرم و آب، اندوتوکسین‌ها، نرم‌کننده‌ها و مواد شوینده. و آلاینده های بیولوژیکی مانند باکتری ها، قارچ ها، مخمرها، ویروس ها، مایکوپلاسما و آلودگی متقاطع رده های سلولی دیگر.

آلودگی باکتریایی:

باکتری ها به اشکال مختلف مانند کروی، میله ای شکل و مارپیچی شکل وجود دارند. باکتری ها و قارچ ها با هم متداول ترین آلاینده های بیولوژیکی را در کشت سلولی تشکیل می دهند. هنگامی که سلول‌ها به باکتری آلوده می‌شوند، اغلب می‌توان آن را طی یک یا دو روز با مشاهده ساده با چشم غیرمسلح تشخیص داد و مقدار pH محیط کشت ممکن است ناگهان کاهش یابد. تصویر زیر 293 سلول آلوده به E.coli را نشان می دهد که به عنوان سلول های چسبنده رشد می کنند.

آلودگی قارچی:

در مرحله اولیه آلودگی قارچی، pH محیط کشت ثابت می ماند، اما با تشدید آلودگی، pH به سرعت افزایش می یابد و باعث کدر شدن محیط می شود. در زیر میکروسکوپ، هیف ها اغلب به صورت دسته های نازک و گاهی اوقات به صورت خوشه های متراکم از هاگ ظاهر می شوند. اسپورها در طول خواب می توانند در محیط های بسیار سخت و نامساعد مقاومت کنند. بنابراین، زمانی که آلودگی قارچی رخ می دهد، لازم است که سلول ها به سرعت دور ریخته شوند تا از آلودگی در مقیاس بزرگ در انکوباتور جلوگیری شود.

آلودگی مخمر:

مشابه آلودگی باکتریایی، محیط کشت در صورت آلوده شدن به مخمر، به خصوص در زمان آلودگی در مراحل آخر، کدر می شود. pH محیط کشت پس از آلودگی به مخمر بسیار کم تغییر می کند و تنها زمانی افزایش می یابد که آلودگی شدید باشد. در زیر میکروسکوپ، مخمر به صورت ذرات بیضی یا کروی منفرد ظاهر می شود که برخی از آنها ممکن است به سلول های دختر جوانه بزنند. تصویر زیر 293 سلول آلوده به مخمر را نشان می دهد.

آلودگی ویروسی:

ویروس ها اندازه های بسیار کوچکی دارند که تشخیص و حذف آنها از معرف های مورد استفاده در کشت سلولی را دشوار می کند. از آنجایی که اکثر ویروس‌ها الزامات بسیار سختی برای میزبان خود دارند، معمولاً اثرات نامطلوبی بر روی کشت سلولی از گونه‌های میزبانی غیر از خود ندارند. با این حال، استفاده از کشت‌های سلولی آلوده به ویروس‌ها می‌تواند تهدیدی جدی برای سلامتی اپراتورهای آزمایشی باشد.

آلودگی به مایکوپلاسما:

مایکوپلاسما کوچکترین ارگانیسم خودتکثیر شونده در نظر گرفته می شود. به دلیل اندازه بسیار کوچک آن، تشخیص مایکوپلاسما بسیار دشوار است و اغلب هیچ نشانه آشکاری از عفونت وجود ندارد مگر اینکه تراکم آن بسیار زیاد باشد. برخی از مایکوپلاسماها حتی می توانند در کشت های سلولی بدون ایجاد مرگ سلولی باقی بمانند، اما می توانند رفتار و متابولیسم سلول ها را در سیستم کشت تغییر دهند. تظاهرات احتمالی عفونت مزمن مایکوپلاسما شامل کاهش سرعت تکثیر سلولی، کاهش تراکم هسته و تجمع سلولی در کشت سوسپانسیون است. مؤثرترین روش‌ها برای تشخیص آلودگی مایکوپلاسما، رنگ‌آمیزی فلورسانس، ELISA، PCR، رنگ‌آمیزی ایمنی، خودسازی رادیوگرافی یا تکنیک‌های تعیین میکروبیولوژیک برای آزمایش دوره‌ای کشت است.

آلودگی متقابل:

اگرچه به اندازه آلودگی میکروبی رایج نیست، اما آلودگی متقاطع گسترده بین بسیاری از رده های سلولی و رده های سلولی در حال رشد سریع مانند سلول های HeLa یک مشکل واضح است. دریافت خطوط سلولی از بانک‌های سلولی معتبر، بررسی منظم خواص خطوط سلولی و استفاده از تکنیک‌های خوب آسپتیک روش‌های مرسوم برای جلوگیری از آلودگی متقابل هستند.

استفاده از آنتی بیوتیک ها:

آنتی بیوتیک ها نباید به طور معمول در کشت سلولی مورد استفاده قرار گیرند زیرا استفاده بیش از حد از آنها می تواند باعث ایجاد سویه های مقاوم به آنتی بیوتیک شود و منجر به آلودگی پایدار در سطح پایین شود. هنگامی که آنتی بیوتیک ها حذف می شوند، این آلودگی سطح پایین می تواند در نهایت به آلودگی در مقیاس بزرگ تبدیل شود و استفاده مداوم از آنتی بیوتیک ها همچنین می تواند عفونت های مایکوپلاسما و سایر انواع آلودگی ها را بپوشاند. بنابراین، آنتی بیوتیک ها تنها می توانند به عنوان آخرین راه حل در برابر آلودگی استفاده شوند و فقط باید برای مدت کوتاهی استفاده شوند و باید در اسرع وقت حذف شوند.